Kwart | Charyzma lidera

Charyzma lidera


Czasem na warsztatach z przywództwa rozmawiamy z menedżerami na temat cech lidera.

Pada wiele odpowiedzi. Zwykle też, prędzej czy później, ktoś rzuca stwierdzenie, że dobry przywódca to osoba z charyzmą. Inni ze zrozumieniem kiwają głowami: „no tak, właśnie…”. Potem ktoś dodaje, że charyzma to kwestia wrodzona. I znów wszyscy przytakują – jednocześnie miny uczestników świadczą o tym, że w ich przekonaniu ten dar ich ominął.

I to jest naprawdę trudna sytuacja na warsztatach, właściwie możemy je wtedy zakończyć. 🙂 Bo ciężko rozmawiać o rozwoju (czyli zmianie), jeśli ktoś przyjmuje, że jest taki, jaki jest, bo taki się urodził, ma swoje braki i zmiana nie jest możliwa.

 

Pewnego dnia zadałem sobie trud żeby sięgnąć głębiej i sprawdzić skąd się wzięły te przekonania i skąd ten mit charyzmy. Świetny przegląd potocznych przekonań na temat charyzmy: wpisz „charyzma” w Google i obejrzyj obrazki, jakie pojawią się w opcji „Grafika”…

Język potoczny i potoczne przekonania często odwołują się – nieświadomie – do koncepcji naukowych. Na przykład niezwykle modne słowo „paradygmat” zostało spopularyzowane przez Thomasa Kuhna w kontekście rozwoju nauki. Z kolei koncepcje Freuda po cichu pojawiają się w wielu przekonaniach psychologii kuchennej (wiadomo: na psychologii, ekonomii, medycynie, prawie, filozofii, teologii zna się każdy).

Z kolei charyzmatycznego lidera zawdzięczamy Maxowi Weberowi. Tak na marginesie to po lepszym poznaniu jego koncepcji okazuje się, że cechy takiego lidera są jak najbardziej nabyte, a nie wrodzone.

 

Jednak prawdziwe ciekawostki przynosi inny aspekt znaczeniowy słowa „charyzma”.

Otóż charyzmat to dar Ducha Świętego…

Założenie jest proste: każdy z nas ma jakieś dary Ducha Świętego. A jeśli nie chcesz operować językiem religijnym, to powiem inaczej: każdy z nas ma silne strony, talenty, moce…

Każdy z nas może – ale nie musi – wykorzystywać te dary i talenty. Oczywiście wcześniejszym krokiem jest znajomość swoich silnych stron, co wcale nie jest takie częste.

 

I teraz zastanawiasz się jak to się wiąże z przywództwem? 🙂

No więc wiąże się i to bardzo!

 

Idąc tym tropem charyzmatyczna będzie każda osoba, która zna swoje silne strony i je wykorzystuje.

Pewnie znasz takich ludzi: mają pasję działania niezależnie od tego, co robią – właśnie dlatego, że działają zgodnie ze swoją naturą i silnymi stronami. To przywództwo osobiste, zupełnie oderwane od stanowisk formalnych.

 

Jeśli chcesz być charyzmatycznym liderem to zacznij od znalezienia rzetelnej odpowiedzi na pytanie „Kim jestem?”. Odkryj swoje charyzmaty…

Odpowiedz na to pytanie w taki sposób, aby nie była to lista ról, które pełnisz.

Określ kim jesteś w swojej istocie i jakie jest Twoje powołanie.

 

To naprawdę jest wyzwanie.

 

Na koniec słowa Petera Senge (Piąta dyscyplina):

Określenie „charyzmatyczny” zwykle oznacza człowieka obdarzonego silną, energiczną, a nawet magnetyczną osobowością, który potrafi zwracać na siebie uwagę otoczenia. Niestety często używamy go w odniesieniu do osób charakteryzujących się dziwacznymi cechami, sprawiającymi, że tacy ludzie wydają się wyjątkowi. Może to być uderzający wygląd albo tubalny głos. Większość wyjątkowych przywódców, których miałem zaszczyt poznać, wyglądała jednak zupełnie normalnie i nie miała silnej, władczej osobowości. Od reszty ludzi odróżniała ich jasność myśli, siła zaangażowania i ogromna chęć ciągłego uczenia się. Tacy liderzy nie mają gotowych odpowiedzi na wszystkie pytania, ale potrafią natchnąć otoczenie pewnością, że razem możemy się nauczyć wszystkiego, co musimy wiedzieć, żeby osiągnąć wyniki, na których naprawdę nam zależy.

W rzeczywistości słowo „charyzmat” pochodzi z języka kościoła katolickiego, w którym oznacza szczególny osobisty „dar” Ducha Świętego. Bycie charyzmatycznym oznacza więc rozwijanie otrzymanych darów. Krótko mówiąc, charyzmatyczni liderzy rozwijają się dopóty, dopóki nie staną się w pełni sobą. W tym tkwi sekret prawdziwego rozwoju przywództwa.

Share :
Powiązane wpisy

Skomentuj wpis